Ekonomik darboğazda olan ve kapanmanın eşiğinde yaşam savaşı veren yerel gazetelerin, TMMOB tarafından alınan karar sonrası önemli oranda gelir kaybına uğrayacağını söyleyen Türkiye Gazeteciler Konfederasyonu Genel Başkanı Nuri Kolaylı, Resmi Gazete’de yayınlanarak yürürlüğe giren TMMOB Ana Yönetmeliği’nde değişiklik yapılmasına dair kararı eleştirdi.

Türkiye genelinde 9 gazeteciler federasyonu, 86 gazeteciler cemiyeti ve basın derneği ile bu derneklere üye yaklaşık 20 bin medya çalışanını tek çatı altında toplayan Türkiye Gazeteciler Konfederasyonu’nun Genel Başkanı Nuri Kolaylı, konu ile ilgili olarak yaptığı yazılı açıklamada şu görüşlere yer verdi:

“Yerel basının demokrasinin gelişimine ve yerel sorunların çözümündeki önemine ilişkin bugüne kadar olumlu tavrıyla dikkat çeken TMMOB’un, basın camiasında hayal kırıklığına neden olan bir uygulamaya imza atmasını şaşkınlıkla izliyoruz.

Daha önceki yönetmelikte genel kurullara ilişkin duyuruların gazetelere ilan verilerek yapılması öngörülüyordu.

Ancak yeni düzenleme ile, “Ana Yönetmeliği’nin 5’inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendinde yer alan “Oda merkezlerinin bulunduğu yerde bir gazetede”, (e) bendinde yer alan “Oda merkezlerinin bulunduğu yerlerde birer gazetede” ve aynı bentte yer alan ‘Oda Merkezi bulunan yerlerde birer gazeteyle” ibareleri “Birliğin ilan yeri ile Birlik kurumsal internet sitesinde’ şeklinde” değiştirildi.

Aynı Yönetmeliğin 24’üncü maddesinin birinci fıkrasının (k) bendinde yer alan “Oda merkezi bulunan yerlerde birer gazete ile” ibaresi “Birliğin ilan yeri ile Birlik kurumsal internet sitesinde” şeklinde değiştirildi.

Yine aynı Yönetmeliğin 57’nci maddesinin birinci fıkrasının (d), (e) ve (f) bentlerinde yer alan “Oda merkezinin bulunduğu yerde bir gazetede” ibareleri de, “Birliğin ilan yeri ile Birlik kurumsal internet sitesinde” şeklinde değiştirildi.

Tüm bu değişiklikler, yerel gazetelere ilan verilmesini sona erdirmektedir.

Bilindiği gibi son dönemde yaşanan ekonomik sorunlar ve tasarruf tedbirleri gibi uygulamalar basın kuruluşlarını kapanmanın eşiğine getirmiştir. Özellikle deprem bölgesinde faaliyetlerini sürdürmeye çalışan yerel basın kuruluşları çok zor durumdadır.

Ülkemizde yaşanan yüksek enflasyon nedeniyle, diğer sektörlerde olduğu gibi; gelişmiş demokratik sistemin vazgeçilmez unsuru olan basın sektöründe de tarihin en zor ekonomik krizlerinden birisi yaşanmaktadır. Özellikle yerel gazeteler yaşam savaşı vermektedir.

Bu ortamda TMMOB tarafından alınan karar, yerel basına vurulan yeni bir darbedir.

Türkiye Gazeteciler Konfederasyonu olarak; Demokrasilerin gelişimine katkıda bulunan ve halkın özgür haber alma hakkı doğrultusunda kamusal görev üstlenen yerel basının yaşatılması için, yönetmelik değişikliğinin yeniden ele alınarak iptal edilmesini bekliyoruz.”

The post Yerel gazeteler TMMOB’u eleştirdi first appeared on Körfez Gazetesi.

Konferansın açılışında konuşan Birleşik Kamu İş Konfederasyonu Genel Başkanı Mehmet Yeşildağ, “Aklı ve bilimi referans almak yerine, rant ve kar hırsı, doğaya gelişigüzel müdahaleler yapılmasının bedelleri ağır ödenmiştir. Yaşanan felaketlerin sonuçlarına baktığımızda rant, çarpık kentleşme, siyasi sorumsuzluk, imar afları ve alınmayan tedbirler görünmektedir. Devlet ve iktidar halkımızı kaderiyle baş başa bıraktı” dedi.

Türkiye Barolar Birliği Litai Salonu’nda yapılan konferansın düzenleyicileri arasında Birleşik Kamu İş Konfederasyonu, Eğitim-İş, Özel Sektör Öğretmenleri Sendikası, Genel Sağlık-İş, Sosyal Haklar Derneği, Travma ve Afet Ruh Sağlığı Çalışmaları Derneği yanı sıra Çankaya Belediyesi, Türkiye Devrimci İşçi Sendikaları Konfederasyonu,(DİSK) Türkiye Barolar Birliği, Türk Tabipler Birliği, Türk Mühendis ve Mimar Odaları Birliği ve Mülkiyeliler Birliği yer aldı.

6 Şubat depremlerinde yaşamını yitirenlerin anılmasıyla başlayan konferansın açılış konuşmalarını Birleşik Kamu İş Konfederasyonu Başkanı Mehmet Yeşildağ, Türkiye Barolar Birliği Genel Sekreteri Veli Küçük ve Çankaya Belediye Başkanı Hüseyin Can Güner yaptı.

”İktidar, halkımızı kaderiyle baş başa bıraktı”

Birleşik Kamu İş Konfederasyonu Genel Başkanı Mehmet Yeşildağ,” Rant ve kar hırsı, doğaya gelişi güzel müdahaleler yapılmasının bedeli ağır ödenmiştir” dedi. 6 Şubat depremlerinde devletin ve iktidarın deprem konusunda öncesinde ve sonrasında çaba içerisinde olmadığını savunan Yeşildağ, şöyle konuştu:

”Aklı ve bilimi referans almak yerine, rant ve kar hırsı, doğaya gelişigüzel müdahaleler yapılmasının bedelleri ağır ödenmiştir. Yaşanan felaketlerin sonuçlarına baktığımızda rant, çarpık kentleşme, siyasi sorumsuzluk, imar afları ve alınmayan tedbirler görünmektedir. Devlet ve iktidar halkımızı kaderiyle baş başa bıraktı. Deprem felaketinin üzerinden bir buçuk yıl geçti. On binlerce insan sakat kaldı, yakınlarını, evlerini işlerini kaybetti. Geçen süreye rağmen birçok sorun çözülemedi. Temel ihtiyaçlara ulaşım için gerekli çalışmalar tamamlanamadı. Konteyner kentlerde yaşam mücadelesi veren vatandaşlarımız, seller ve yangınlarla mücadele etmektedir. Konutlar hak sahiplerine teslim edilememiştir. Şehirlerde kalacak ev bulunamamaktadır. Bulanlar da fahiş fiyatlarla karşı karşıya. Ülkemiz bir deprem bölgesi. İstanbul depremi gündemdeyken, afete hazırlık konusunda bir çalışma yapılmamaktadır. Deprem konusunda büyük bir tıkanma yaşanmaktadır. Eylem planı doğru düzgün ortaya konulmamıştır. kamu kurum ve kuruluşlarının bu konferansın sonuçlarını dikkate almalarını istiyoruz. Devlet, depremzedelere karşı Anayasa’da bulunan görevlerini yerine getirmelidir.”

“Sorumluların ceza alması için çalışmalarımız devam edecek”

Türkiye Barolar Birliği Genel Sekreteri Veli Küçük ise konuşmasında, “Devletin kurumları eliyle gerekli tedbirleri almaması ve rant hırsı uğruna, yönetmelik ve kuralları uygulanmaması sonucu vatandaşların yaşamını kaybetmesi, ‘kader’ olarak küçümsenmeyecektir” dedi. Türkiye Barolar Birliği olarak deprem bölgesinde yaşanan hak ihlalleri ve ölümlerde sorumluluğu olan kişilerin yargılanması için sürecin takipçi olmaya devam ettiklerini ifade eden Küçük, şöyle konuştu:

”Hukuksuzluğun, büyük sorumluluğun o binaların yapımında, kullanımında gereken hassasiyeti göstermeyen tüm yetkililer açısından adalet mekanizmasında cezasını bulmasını çok önemsiyoruz. Deprem bölgesinde tüm dosyaları, yerel yönetimdeki sorumlular da dahil olmak üzere en geniş kapsamda adaletin sorumlulukların ceza almasını noktasında barolar çalışmalarına devam edecek. Müdahil olma taleplerini de belirterek devam edeceğiz. Çok ciddi bir tıkanmanın yaşandığı süreçteyiz. Vaat edilen konutların yüzde birinin dahi yapılmadığı, eğitim hakkının konteynerlarda ilkel koşullarda zorlukların yaşandığı günler devam ediyor. Depremzedeler arasında ayrım yapılarak devam ediliyor.
Devletin sosyal devlet, yurttaşına duyarlı devlet duygularını vatandaşına hissettirmesi gereken bir dönemdeyiz. Ama ne yazık ki vatandaşlarımız bu duyguyu yaşamadı. Hala çadırlarda yaşayan yurttaşlarımızın olduğu bir süreç var. Eğitim mekanizması uzun bir süre işletilemedi.”

”Tıkanmışlığı deprem bölgesinde gözlemledim”

Çankaya Belediye Başkanı Hüseyin Can Güner de ”Yıllardır ülkede pek çok alanda tıkanmışlığı yaşıyoruz. Salondakiler kendi kurumlarında bu tıkanmışlığı aşmak için mücadele veriyor” dedi. Güner, şunları söyledi:

”6 Şubat depremi, bizlere felaketin boyutunun bu kadar büyük olabileceği bir başka tıkanmışlığı da yaşayabileceğimizi öğretti, gösterdi. İnsanların kuru ekmek ve su için mücadele ettiğini görmüş ve yakınlarını enkaz altında elleriyle kazıyarak ulaşmaya çalıştıklarını gözlemlemiş biri olarak, gerçekten tıkanmışlığın çok ciddi bir boyutta olacağını gözlemledim. O gün insanlar deprem bölgesinde acı ve çaresizliği yaşadı. Yerel ve merkezi yönetimlerinin, akademisyenlerin, yurttaşların sorumlulukları var. Altı mevsim geçti deprem bölgesinde. Orada hala çadır ortamında çamurda, karda kışta kalmış insanlarımız var. Oradaki yurttaşlarımızın yerine kendimizi koyabildiğimizde dayanışmanın ne kadar önemli olduğunu görüyoruz.”

”Dere yataklarına izin, imar affı…”

Konferansın onur konuğu Prof. Dr. Ruşen Keleş konuşmasında, ”Afetlerden sonra alınması gereken birtakım adımlar oldu. Ama afetlerden önce atılması gereken birtakım adımlarda elbette var” dedi. Deprem konseyinin varlığına son verildiğini hatırlatan Keleş, depremlere ilişkin hukuki düzenlemeleri şöyle anlattı:

”6 Şubat depremlerinde yıkıma uğrayan illere, Almanya’dan gönderilen yardımın asker ve jandarmadan daha erken ulaştığına ilişkin gözlemler yapılmıştır. Kentleşmenin niteliği, biçimi, özellikleri, yapı, nüfus yoğunluğu.. İstanbul ve çevresindeki nüfus yoğunluğu, imar affı, dere yataklarındaki yapılara izin verilmesi yalnızca yanlışlardan birkaçıdır.”

Konferansın oturum başlıkları arasında “Depremin ilk günlerinden bu yana bitmeyen şeffaflık ve polemik sorunu”, “Eğitim hakkı ve ruhsal sağlık üzerine”, “Deprem alan araştırması bulguları”, ”Hatay’ın yeniden inşası süreci”, “Ücretsiz konut hakkı, mülksüzleştirme tartışmaları” yer aldı.

The post Deprem Konferansı Ankara’da toplandı first appeared on Körfez Gazetesi.

2020 yılı Mühendis, Mimar ve Şehir Plancıları Asgari ücretine ilişkin açıklamada bulunan TMMOB Hatay İl Koordinasyon Kurulu Dönem Sözcüsü Ufuk Akdeniz, gazetemize yaptığı açıklamada, “6235 Sayılı Türk Mühendis ve Mimar Odaları Birliği (TMMOB) Kanunu hükümlerine dayanarak, TMMOB Ana Yönetmeliğinde yer alan “Birliğin ve Bağlı Odaların Amaçları” maddesi uyarınca her yıl TMMOB Yönetim Kurulu tarafından açıklanan Mühendis, Mimar ve Şehir Plancıları Asgari Ücreti 2020 yılı için brüt 5000 TL olarak tespit edildi.” ifadesinde bulundu.

Mesleki Deneyim Aranan Alanlarda, Sorumluluğa Göre Asgari Ücretin Üzerinde Maaş

TMMOB Hatay İl Koordinasyon Kurulu Dönem Sözcüsü Ufuk Akdeniz, “TMMOB Yönetim Kurulu’nun 22 Kasım 2019 tarihli toplantısında “Ücretli çalışan mühendis, mimar ve şehir plancıları için 2020 yılı ilk işe giriş bildirgesinde baz alınacak asgari brüt ücretin 5000 TL olarak belirlenmesine; Odalarınca belgeli çalışmanın koşul olduğu uzmanlık alanlarında, mesleki deneyimin arandığı alanlarda, şantiye şefliği, sorumlu müdürlük, iş güvenliği uzmanlığı, yapı denetim elemanı, daimi nezaretçi, uzak yol kaptanlığı vb. hizmetlerde asgari ücret uygulanmayacağını, bu durumda olan mühendis, mimar, şehir plancılarının ücretlerinin alınan sorumluluk gereği belirlenen asgari ücretinin üzerinde olmasına” karar verildi” sözlerini kaydetti.

Diğer güncel İskenderun haberleri için: İskenderun Haber
Diğer güncel Hatay haberleri için: Hatay Haber

The post TMMOB, 2020 Mühendis, Mimar ve Şehir Plancıları Asgari Ücretini Belirledi first appeared on Körfez Gazetesi.

Dünya’da her yıl yaklaşık 600 milyon kişi  kirli yiyeceklerden  hastalanmakta ve bu grup içerisinden 420.000’i yaşamını yitirmektedir

Türk Mühendis ve Mimar Odaları Birliği’ne bağlı 2019 yılı Dünya Gıda Günü Sempozyumu düzenleyicisi Gıda, Kimya ve Ziraat Mühendisleri Odaları  dünya gıda günü nedeniyle bir basın açıklaması yaptı.

Açıklama şöyle:

“Birleşmiş Milletler Gıda ve Tarım Örgütü’nün kuruluş tarihi olan 16 Ekim Dünya Gıda Günü olarak kutlanmaktadır. Her yıl FAO tarafından belirlenen bir tema çerçevesinde yapılan Dünya Gıda Günü etkinliklerinde, gıda üretimi, tüketimi ve gıda güvencesine ilişkin konular gündeme taşınarak küresel anlamda büyük önem arz eden açlık ve açlıkla mücadeleye dikkat çekilmeye çalışılmaktadır. Dünya Gıda Günü’nde dünyadaki açlık problemlerinin belirlenmesi ve çözüm yollarının gösterilmesi, ülkeler arasındaki gıda üretimi birlikteliği ile gıdaların üretimi-tüketimi ve satış noktalarındaki hijyen ve sanitasyon etkinliğinin sağlanması, yeterli ve dengeli beslenmenin öneminin belirtilmesi ve bu konularda farkındalık yaratılması, herkesin güvenli ve besleyici gıdalara ulaşmasına katkı sunulması amaçlanmaktadır.

BM’nin raporuna göre 821,6 milyon insan yani dünya nüfusunun yüzde 11 açlık çekmektedir. Açlık oranının en yüksek olduğu yer Afrika Kıtasıdır. Kıta genelinde her beş kişiden biri, Doğu Afrika’da ise her üç kişiden biri açtır. Rapora göre Afrika nüfusunun yüzde 20’si, Asya nüfusunun ise yüzde 12’den fazlası aç görünürken, Latin Amerika ve Karayipler’de bu oran yüzde 7’nin altındadır.

Açlığın, özellikle ihracat ürünlerine bağımlı, orta gelirli ve ekonomik büyümenin gerilediği ülkelerde arttığı görülmektedir. Her kıtada kadınlar erkeklerden daha çok açlık çekmektedir. Kadın erkek açlığı oranı arasındaki farkın en büyük olduğu yer ise Latin Amerika ülkeleridir. Bununla birlikte dünya genelinde yaklaşık 149 milyon çocuğun açlıkla bağlantılı gelişim sorunları yaşadığı rapor edilmektedir.

Sağlıklı ve sürdürülebilir beslenmeyi herkes için ulaşabilir kılmak adına bu seneki tema çerçevesinde TMMOB Dünya Gıda Günü Sempozyumu düzenleyicisi Gıda, Kimya ve Ziraat Mühendisleri Odaları olarak “Sürdürülebilir Gıda ve Tarım Ekonomi Politiği/Güvenli Gıda”yı gündem yaparak vurgulamak istedik.

İklim değişikliği ve kuraklık gibi doğal afetlerin yanı sıra, gelişmiş ülkelerin tarımsal ürün ticaretindeki korumacı politikaları, gıdaya olan talebin artması, tarımda girdi fiyatlarının yükselmesi, tarım sektörüne yeterli yatırımın yapılmaması, tarım ürünlerinin biyoyakıt üretiminde kullanılması gibi birçok etken dünyada açlık ve yetersiz beslenmeye neden olmaktadır.

Günümüz dünyasında, tarımsal aktivitelerin şirketler tarafından yönlendirilir duruma gelmesi önemli bir ekonomi stratejisidir. Dünyada bu üretim anlayışının hâkim olmasıyla açlık ve yetersiz beslenme ortaya çıkmaktadır.

Çağımız hastalığı aşırı ve lüks tüketim alışkanlığı,  gıdaya adil ulaşmanın önündeki en büyük engellerden birini oluşturmaktadır. Aynı zamanda bu alışkanlık gıdada israfı beraberinde getirmektedir. Bu kadar aç insanın olduğu bir dünyada,  üretilen gıda maddelerinin %10′ unun tüketilmeyerek çöpe atılması anlaşılmayacak bir durumdur.  Yılda yaklaşık 1,3 milyar ton gıda çöpe giderek heba olmaktadır. Sadece bu tüketilmeyen ya da tüketilemeyen, çöp olarak son bulan üretim fazlasıyla bile açlık çeken insanları doyurabilmek mümkündür.

Dünyada gıda konusunda kıtlık olmadığını, tarımsal üretimin toplam talebin üzerinde olduğunu, gıdaya erişimin sağlanamamasında temel sorunun adil olmayan gelir ve ürün dağılımının olduğunu dolayısıyla açlığın nedeninin yetersiz gıda değil temelde yoksulluk olduğunu vurgulamak gerekir.

Bugün itibariyle, hemen her alanda olduğu gibi gıda alanında da sayısı onu geçmeyen çok uluslu şirketler dünya piyasasına hâkim durumdadır. Küresel ölçekte dört şirket piyasayı tohumda %58.2,  tarımsal kimyasallarda %61.9,  gübrede %4.3,  hayvansal ilaçlarda %53.4 oranında kontrol etmektedir. Hayvansal üretimde bu oranlar tavukçulukta %97, domuz ve sığırda ise yaklaşık %66 düzeyine ulaşmıştır.

Bu şirketlerden altı tanesi dünya tahıl ticaretinin %85`ini, sekiz şirket ise kahve satışlarının %60 ını kontrol etmekte, özellikle insanların temel besin ihtiyacı olarak bilinen mısır, pirinç, buğday ve soya gibi tarım ürünü gıda maddelerini hâkimiyetleri altına almak için de büyük savaşlar vermektedirler.

Ülkemizde ise 60’lı Ve 70’li yılların planlı dönemlerinden sonra 24 Ocak ’80 Kararları ve onun ardından gelen 12 Eylül 1980 askeri darbesiyle birlikte tarımdaki desteklemelerin tarımsal üretimi artıracak ve kırsalda istihdam artışı sağlayacak şeklindeki yaklaşımından uzaklaşılmış, IMF, Dünya Bankası ve Dünya Ticaret Örgütü’ nün zorlamaları doğrultusunda tarım ve gıdada köklü dönüşümler yaşanmıştır. EBK, SEK, Zirai Donatım Kurumu, TEKEL, Türkiye Şeker Fabrikaları, Azot Sanayi-Türkiye Gübre Fabrikaları ve Yem Sanayi gibi kamu iktisadi teşekküllerinin bir kısmı özelleştirilmiş, bir kısmı da kapatılmıştır. TMO gibi KİT’ lerle birlikte, Tariş, Çukobirlik, Fiskobirlik gibi üretici kooperatif ve birliklerinin ise içi boşaltılarak işlevsizleştirilmiştir.

Bütün bunların sonucunda 80’lerden bu yana uygulanan neoliberal tarım politikaları bizi gıdada dışa bağımlı hale getirmiş, çiftçiler tarımsal üretimden vazgeçmeye başlamıştır. TÜİK verilerine göre ülkemizde her yıl ortalama bir milyonluk nüfus artışına rağmen 2002 yılında tarımda istihdam edilen nüfus 7 milyon 458 bin kişi yani çalışan  nüfusun % 35 iken bu dönemde, tarım sektöründe çalışan sayısı 5 Milyon 480 bin kişiden 5 Milyon 173 bin kişiye düşerek 307 bin kişi azalmış yani İstihdam edilenlerin yüzde 18,3’üne gerilemiştir.

Son on yedi yıldaki AKP Hükümetleri döneminde uygulamaya konulan yanlış tarım politikaları sonucu çiftçi tarımdaki gücünü yitirmiş ve yoksullaşmıştır. Tarımda modernizasyon küçük tarımsal alanların birleştirilip, büyütülmesine ve dolayısıyla düşük gelirli topraksız köylülerin köylerini terk edip, kente göç etmesine neden olmuştur. Ülkemiz, küresel dünyada rekabet edebileceği tek silahını da kaybetmiş ve tarımda dışa bağımlı hale gelmiştir.

Türkiye, kuru kayısı, incir ve üzüm ile fındık dışında buğdaydan pirince, fasulyeden nohuda, mercimekten mısıra, soya fasulyesinden pamuğa, kuru ottan samana ve kırmızı ete kadar hemen tüm tarım ürünlerinin ithal edildiği bir ülke durumuna getirilmiştir.

Görüldüğü gibi bu koşullarda sağlıklı ve sürdürülebilir beslenmeyi herkes için ulaşılabilir kılmak oldukça zorlaşmıştır. Adil bir gıda dağılımı ve gıdaya erişim hakkının olabilmesi için;  üretici doğru yöntemlerle desteklenip, üretim süreçlerinde tutulmaya çalışılmalı, tarımsal AR-GE’ ye daha fazla yatırım yapılmalı, tarımsal ürün planlaması yapılarak israf önlenmeli, toprağı işlemede aile işletmelerine öncelik verilmelidir.

Kent kökenli endüstriyel devrim, gelişmekte olan ülkelerde kırsala doğru yayıldıkça gerek teknik açıdan, gerekse tüketilen besinler açısından küresel şirketlere olan bağımlılığı artırmıştır. Şirket tarımcılığı ve yeşil devrimin birlikteliğine daha sonra genetik uygulamalarla modifiye edilmiş ürünlerde katılmıştır. Genetiği değiştirilmiş bu organizmaların (GDO) tarımıyla başlayan üretim teknikleri dünyada adeta ikinci bir yeşil devrim olarak gösterilmiştir. Oysaki vahşi kapitalist neoliberal politikaların sonucu, kuraklık, tarımsal verimsizlik ve gıda azlığının GDO ile çözüleceği konusundaki zorlamalarla, tarımsal üretimin ekseni değiştirilmeye çalışılmaktadır. GDO lu üretimle yapılmak istenen;  avcı-toplayıcı göçebe toplumdan, yerleşik tarım yapan topluma geçiş ile başlayan, insanlık tarihi boyunca insanlığın ortak malı olmuş tohumların, bir kişi, bir isim, bir şirket adına tescillenerek sahiplenilmesi ve bunun hazırlanmış hukuki sözleşmelerle, ücreti karşılığında üreticiye satılıp,  üreticinin bağımlı hale getirilmesidir. “Tescilli, patentli tohumu alırsan üretim yaparsın” anlayışı ülkelerin gıda egemenliğini yok eden bir anlayıştır.

Tarım alanlarımız yok ediliyor; zeytinlikler ve meralar çimento, mermer ocakları, altın ve gümüş madenciliği gibi toksik kimyasal kirlilik yaratan sanayi yatırımlarına açılıyor. Bebek mamalarında, pirinçte GDO çıkıyor. Sermayenin allayıp pulladığı “organik gıda” pazarının kâr payı büyüyor. Sağlıklı, doğal ve güvenli gıdaya ulaşmak büyük bir sorun haline geliyor. Gıda ve beslenme en temel sosyal haklardan biriyken bir lüksmüş gibi sunuluyor ve bu hakka erişim engelleniyor.

Son yıllarda gıda güvenliği alanındaki dikkat çekici gelişmelere rağmen, gıda kaynaklı hastalıkların küresel boyutu hala kabul edilemez düzeydedir. Dünya’da her yıl yaklaşık 600 milyon kişi (her on kişiden birine denk gelecek şekilde) kirli yiyecekleri yedikten sonra hastalanmakta ve bu grup içerisinden 420.000’i yaşamını yitirmektedir. Görüldüğü gibi bu rakam, gıda güvenliğinin, yaşamımızın ne kadar değerli bir parçasını oluşturduğunu daha iyi anlamamızı sağlayacaktır. Güvenilir gıda, yalnızca daha iyi sağlık ve gıda güvenliği için değil aynı zamanda geçim kaynakları, ekonomik gelişme, ticaret ve her ülkenin uluslararası itibarı için giderek daha çok önem taşımaya başlamıştır.”

The post TMMOB dünya gıda gününde acı gereceği açıkladı first appeared on Körfez Gazetesi.